Een fiets

Ik typ nu voor het eerst vanaf een Sloveens toetsenbord; het gaat wat langzamer en ik hoop de goede letters te vinden. Naast dat ik me hier uitstekend vermaak met de halve liters bier op het terras, het zonnetje in de lucht en de vrijheid naast school kan ik je nog twee dingen vertellen; mijn kamer en mijn fiets.

 

Sinds vrijdag woon ik in een studentenflat vlakbij de de faculteit van Economics. Eigenlijk best onhandig omdat ik de maand september, de maand dat ik daar kan blijven wonen, in het centrum moet zijn. Er zijn ook studentenkamers vlakbij het centrum, de faculty of Arts, maar deze kon ik helaas niet krijgen. Ook heb ik zaterdag mijn huisgenoot ontmoet. Hij is 22 jaar, draagt militaire kleding, heeft lang zwart haar en rookt 12 sigareten per uur. Mijn huisgenoot, Peter, heeft me die middag vertelt waar alle -hotspots- van Ljubljana zijn. Verder is het wel een relaxe knakker.

 

Daarnaast heb ik sinds vandaag ook een fiets. Een wielrenfiets zonder licht, maar als ik zo om heen kijk zie ik dat bijna niemand licht op zijn of haar fiets heeft. Wat ik wel heb gemerkt is dat ze hier weinig tot geen fietspaden hebben en als deze er zijn lopen ze over de stoep. Het is nog een hele kunst om veilig van punt A naar B te komen. Maar daar raken we wel aan gewend!